Ένα φεγγάρι για όλους…

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΓΑΟΥΤΣΗΣ
Συνθέτης-Στιχουργός|

6721363031_7facc9dbc8_b

Στους πληγωμένους μοιάζει με εκτυφλωτικό προβολέα.
Φώτα τρένου που όλο και κοντοζυγώνει μέσα απ’ το σκοτεινό τούνελ
κι εσύ είσαι δεμένος στις πιο σκουριασμένες ράγες.
Στους μοναχικούς επιβάλλει να δώσουν εξηγήσεις.
Σ΄ αυτούς που κάποιος ή κάτι τους έριξε στη μοναξιά
και το κοιτάν΄ θλιμμένοι, τους φωτίζει για να βρεθούν μεταξύ τους.
Για τους ρομαντικούς-εκτός από ομορφιά-κατά βάθος-είναι ελπίδα.
Ο ρομαντικός κλείνει τα μάτια και κοιτάζει το φεγγάρι,
ίσα για να σιγουρευτεί ότι κι εκείνο τον κοιτάζει.
Μετά τα ανοίγει και κοιτάζει δίπλα του, να δει αν έπιασε η ευχή του.
Όταν δει πως δεν έπιασε, γυρίζει, κοιτάζει με κατανόηση το φεγγάρι
και του χαμογελάει ακουμπώντας ξανά το κεφάλι του πλάγια
σ’ έναν τοίχο, ο οποίος ήταν υγρός ψηλά,
στο ύψος-περίπου-των ματιών του ερωτευμένου.

Πηγή: www.anapnoes.gr

Facebook Twitter Google+ LinkedIn