Η πρώτη χρονιά των παιδιών στο σχολείο

ΓΡΑΦΕΙ H ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΜΑΛΟ
Νηπιαγωγός|

Η άφιξη του Σεπτέμβρη, εκτός από τον ερχομό του φθινοπώρου μας εισάγει σε μία μεταβατική περίοδο, μία περίοδο προσαρμογής και επανένταξης στην καθημερινότητα και τις συνήθειες του σχολικού περιβάλλοντος. Σηματοδοτεί την έναρξη μίας νέας σχολικής χρονιάς και για τους μικρούς και για τους μεγάλους. Αυτό λοιπόν που θα εξετάσουμε είναι το πως βιώνουν  τα παιδιά την έναρξη της νέας αυτής σχολικής χρονιάς, το πως νιώθουν για την πρώτη τους μέρα στο σχολείο, καθώς και τα κυρίαρχα συναισθήματα και  σκέψεις που τα απασχολούν.

sxoleio1442429425

Αρχικά πρέπει να αναλογιστούμε τη συναισθηματική φόρτιση που έχουν τα παιδιά όταν φεύγουν για πρώτη φορά από το οικείο, γεμάτο ζεστασιά περιβάλλον του σπιτιού τους και πηγαίνουν σε ένα μέρος όπου δεν είναι το σπίτι τους με τους δικούς τους, αγαπημένους ανθρώπους, αλλά ούτε κι ένα μέρος που έχουν επισκεφτεί, όπου δεν ξέρουν τι θα συναντήσουν εκεί, ούτε πως θα είναι η δασκάλα τους ή οι συμμαθητές τους. Όταν λοιπόν βρεθούν σε αυτό το άγνωστο μέρος, μεταξύ αγνώστων όπως καταλαβαίνουμε το συναίσθημα που κυριαρχεί μέσα τους είναι ο φόβος, και δικαιολογημένα θα έλεγα, καθώς ακόμα και οι ενήλικες όταν βρισκόμαστε σ’ ένα περιβάλλον όπου δεν γνωρίζουμε κανέναν νιώθουμε αμηχανία, πόσο μάλλον τα παιδιά δύο, τριών και τεσσάρων ετών. Ταυτόχρονα όμως, εκτός από το φόβο του τι θα συναντήσουν στο νέο αυτό περιβάλλον, τα παιδιά βιώνουν έντονα το άγχος του αποχωρισμού από τους γονείς τους. Πιο συγκεκριμένα δηλαδή, τα παιδιά φοβούνται ότι οι γονείς τους θα τα αφήσουν στο σχολείο και δεν θα γυρίσουν να τα πάρουν ποτέ και αυτό τα κάνει να βρίσκονται σε μία κατάσταση άγχους και εκνευρισμού. Συνοψίζοντας λοιπόν, βλέπουμε ότι τα κυρίαρχα συναισθήματα που βιώνει ένα παιδί που θα πάει για πρώτη φορά στο σχολείο είναι το άγχος και ο φόβος. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε εμείς από την πλευρά μας, για να γίνει η προσαρμογή των παιδιών ομαλότερη και πιο ευχάριστη;

Είναι γεγονός ότι όταν οι άνθρωποι γνωρίζουμε από πριν τι πρόκειται να συναντήσουμε σε ένα καινούριο περιβάλλον που θα βρεθούμε, αυτομάτως νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια και σιγουριά. Αυτό ισχύει και για τα παιδιά. Είναι λοιπόν αναγκαίο τα παιδιά να ξέρουν από πριν τι θα συναντήσουν εκεί που θα πάνε, από το χώρο και τα αντικείμενα που θα δουν (π.χ παιχνίδια, θρανία, καρέκλες, μαρκαδόρους, πλαστελίνη κλπ.), από το όνομα της δασκάλας τους, μέχρι το διάλειμμα στην αυλή, το φαγητό  που θα φάνε καθώς και το ότι θα συναντήσουν πολλά παιδάκια στην ηλικία τους, τους συμμαθητές τους. Είναι καίριας σημασίας επίσης τα παιδιά να γνωρίζουν από πρινότι στο σχολείο, καθώς δεν είναι όλα τα παιδάκια ίδια και είναι σαφώς περισσότερα από όσα είναι στο σπίτι πρέπει να ακούνε τη δασκάλα τους για την ασφάλεια τους. Διαφορετικά αν τυχόν δουν κάποιον από τους  συμμαθητές του να αντιδρά ή να συμπεριφέρεται με τρόπο αλλιώτικο από το δικό του(π.χ ένα παιδί είναι φωνακλάδικο) είναι πολύ πιθανόν να αγχωθεί και να εκνευριστεί γιατί θα έρθει αντιμέτωπο με ένα περιστατικό που  δεν θα το ξέρει. Ενώ εάν το έχουμε προετοιμάσει από πριν ότι στο σχολείο δεν είναι όλα τα παιδάκια ίδια θα δει το ίδιο περιστατικό με άλλη ματιά. Ή ακόμα αν γνωρίζει από πριν ότι στο σχολείο δεν μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε καθώς υπάρχουν κανόνες που πρέπει όλοι να ακούμε για την ασφάλεια μας, θα του είναι πιο εύκολο να τους αποδεχτεί όταν έρθει η ώρα, επειδή θα το ξέρει από πριν.

Επιπλέον, ένα ακόμα σημείο άξιο προσοχής είναι να μην προβάλλουμε τις δικές μας ανησυχίες  στα παιδιά. Είναι απόλυτα λογικό να αισθανόμαστε και ίδιοι άγχος για την πρώτη χρόνια του παιδιού μας στο σχολείο, αλλά είναι σημαντικό να μην το μεταδώσουμε στα παιδιά μας. Τέλος, ένας ακόμα τρόπος να κάνουμε την προσαρμογή του παιδιού μας ευκολότερη είναι να τονίσουμε την αναγκαιότητα του σχολείου (μέσα από κάποιο παραμύθι ή ιστορία, κάποιο παιχνίδι ή κουκλοθέατρο ή ακόμα και από μία συζήτηση), το πόσο σημαντικό είναι για τη μετέπειτα ζωή τους, το πόσα πράγματα θα μάθουν, τους φίλους που θα κάνουν, τα παιχνίδια που θα παίξουν, κ.λπ. Με αυτό το τρόπο θα κεντριστεί η περιέργεια και η φαντασία τους, γεγονός που από μόνο του θα «φέρει» θετικά συναισθήματα στο παιδί για το σχολείο.

Ολοκληρώνοντας πρέπει να αναφερθεί πως τα θετικά συναισθήματα του παιδιού και η αγάπη του για το σχολείο σε αυτή τη κρίσιμη ηλικία είναι πολύ σημαντικά όχι μόνο για την πρώτη του χρονιά αλλά και για τη μελλοντική του πορεία. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η συνεργασία και η επικοινωνία των γονιών με τη νηπιαγωγό και η από κοινού αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος.

Facebook Twitter Google+ LinkedIn