Να μουν στιγμή, να ζούσα περισσότερο κι απ’τον άνθρωπο

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΓΑΟΥΤΣΗΣ
Συνθέτης-Στιχουργός|

2821396706_edaf5a3971_z

Θα ΄θελα να ΄μουν στιγμή, για να ζούσα περισσότερο απ΄τον άνθρωπο.

Να΄χα τα βάρη τής αιωνιότητας σε πέταλα τριαντάφυλλου εξαργυρωμένα·
να ΄χα το χρώμα τους και τη μυρωδιά,
για να με σκόρπιζαν σε κάποιων ερωτευμένων το κρεβάτι,
είτε αυτό θα σήμαινε έρωτας, είτε θάνατος.

Ας είχα την ευκαιρία να γινόμουν αθάνατος ως άνθος πλέον μετά το θάνατό τους,
κι ύστερα, ας έβρισκα τη θέση μου σε κάποιο φτηνό βάζο
πληρώνοντας το τίμημα της μοναξιάς,
και στο τέλος,
ας πούμε πως μ΄έριξε τυχαία στο πάτωμα
σπάζοντας και σκορπίζοντάς με ένα αεράκι ανοιξιάτικο,
που γλυκοτρύπωσε στον κόσμο των ζωντανών.

Δεν θυμάμαι πότε σταμάτησα να ΄μαι άνθος, και πότε έγινα το βάζο.
Θυμάμαι όμως,πως έσωσα μια στιγμή από βέβαιο θάνατο.
Ας πούμε πως έτσι, δεν είμαστε πια μόνοι…

Πηγή: αναπνοές

Facebook Twitter Google+ LinkedIn