Οι δεξιότητες της αγάπης

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΙΑΝΟΥΔΗΣ
Bsc Ψυχολογίας, Συνθετικός Ψυχοθεραπευτής-Συγγραφέας|

Τι είναι η περιβόητη σχέση; Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από δύο ανθρώπους που έχουν χώρο μέσα και ανάμεσά τους να φιλοξενήσουν ο ένας τον άλλο για αυτό που είναι.

Μόνο στην αποδοχή μπορεί να σχηματιστεί σχέση. Εκεί, δηλαδή, που υπάρχουν δύο ξεχωριστά αντικείμενα και όχι δύο ίδια που το ένα αποτελεί προέκταση του άλλου. Στην ουσία, η άρνηση να αποδεχτούμε τους άλλους αποτελεί μια άρνηση να σχετιστούμε πραγματικά. Ένα φόβο να είμαστε δίπλα τους χωρίς να μπορούμε να τους ελέγξουμε. Μία αγωνία να καταφέρνουμε να τους χρησιμοποιήσουμε ως δοχεία για τα δικά μας άγχη.

relationship-circles

Η σχέση προϋποθέτει δύο ολοκληρωμένους ανθρώπους, που έλαβαν αγάπη και εκτίμηση κατά το μεγάλωμά τους. Έτσι έχουν γίνει ικανοί να σχετιστούν μέσα από το περίσσευμα και όχι μέσα από το υστέρημά τους.

Εκείνοι που στερήθηκαν το δικαίωμα να αγαπηθούν για αυτό που ήταν στην παιδική τους ηλικία, αναπτύσσουν μία εγωκεντρική αίσθηση για την αγάπη. Επιλέγουν συντρόφους που συγκεντρώνουν όσα θα ήθελαν οι ίδιοι να είχαν με ασυνείδητο σκοπό να τους καταβροχθίσουν για να ολοκληρωθούν. Δείχνουν ελάχιστη ικανότητα να συναισθανθούν τους άλλους ή να δουν πέρα από τις δικές τους ανάγκες. Για αυτό και απογοητεύνται οικτρά όταν η πραγματικότητα δεν επαληθεύει την φαντασία τους.

Είναι σαφές, λοιπόν, ότι κανείς δε γεννιέται με την ικανότητα να αγαπά. Είναι μια λειτουργία που καλλιεργείται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας και αποκτάται όταν υποδεχτούν την έμφυτη τάση μας για σύνδεση με ευγένεια και καλοσύνη. Αν αυτό δεν έχει συμβεί, τότε τη θέση της αγάπης παίρνει η εξάρτηση.

Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να ευτυχίσει όταν εξαρτάται από τον άλλο. Μόνο να καθρεφτίσει σε εκείνον τα βαθιά του ελλείμματα μπορεί. Αυτός είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους λόγους που συγκρούονται οι σύντροφοι. Απαιτούν από τον άλλο να φροντίσει την ευτυχία τους και όταν αυτό δεν συμβαίνει, ανταλλάσουν τους σαδισμούς τους μέχρι που καταλήγουν να αιμορραγούν συναισθηματικά.

Αμύνονται σε αυτό που μπορούν να λάβουν όταν επιτρέψουν στον συνοδοιπόρο τους να ξεδιπλώσει περισσότερες πλευρές του εαυτού του. Φοβούνται πως μαζί με αυτές, θα ξεδιπλώσει τα φτερά του και θα φύγει – στην πραγματικότητα, φοβούνται να καθρεφτίσουν την συστηματική αποτυχία της φροντίδας των δικών τους τραυματισμένων φτερών.

Η επιλογή των ερωτικών συντρόφων είναι μία διεργασία η οποία συμβαίνει κυρίως σε ασυνείδητο επίπεδο, μα παρέχει την ευκαιρία να διορθώσουμε τις πληγές της παιδικής μας ηλικίας όταν κατανοήσουμε τα κίνητρα που μας οδηγούν σε αυτή.

Γνωρίζοντας τον εαυτό μας μπορούμε να σταματήσουμε να αποτυγχάνουμε στο πιο σπουδαίο εγχείρημα του ανθρώπου, την αγάπη, μετατρέποντας την ευτυχία από τυχαίο γεγονός σε τακτική επιλογή.

Εξάλλου, κανείς δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί μια αγάπη που ενείχε εκτίμηση και κατανόηση, όσο τυχερός κι αν στεκόταν, αν ο ίδιος δεν είχε λάβει αυτά τα στοιχεία κατά το μεγάλωμά του. Δίχως αυτό, πολύ απλά, δεν θα ήξερε πώς να φιλοξενήσει μέσα του την ελευθερία που θα του παρείχε το περιεχόμενό της.

Μαθαίνοντας εμάς, μαθαίνουμε να καταλαβαίνουμε τι μας ελκύει και μαθαίνουμε να αντέχουμε όσα επιθυμούμε, όχι μόνο να επιθυμούμε όσα αντέχουμε. Όσο αγνοούμε αυτή τη γνώση, όσο αποφεύγουμε να βιώσουμε το απαραίτητο πένθος για όσα δεν πήραμε, τόσο οι επιλογές μας θα είναι εκεί να μας καθρεφτίζουν την εσωτερική μας πραγματικότητα.

Facebook Twitter Google+ LinkedIn