Πως ερμηνεύονται οι ζωγραφιές των παιδιών;

ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΥΗ ΚΑΠΑΣΑΚΑΛΙΔΗ
Συνθετική Ψυχοθεραπεύτρια-Σύμβουλος ψυχ. υγείας|

Τα σχέδια και οι ζωγραφιές των παιδιών είναι σαφείς αναπαραστάσεις του εσωτερικού τους κόσμου και της εξωτερικής πραγματικότητας. Μέσα από τις ζωγραφιές τους μπορούμε να ερμηνεύσουμε τις επιθυμίες, τα συναισθήματα και τους φόβους τους. Οι πρώτες μουντζούρες, λοιπόν, είναι η έκφραση του δικού τους τρόπου ύπαρξης, αφηγήσεις που επινοούν τα παιδιά και το σχέδιο είναι το εργαλείο τους με το οποίο επικοινωνούν με τον κόσμο των μεγάλων.

images_picnik

Αυτή, λοιπόν, τη μη λεκτική επικοινωνία των παιδιών μπορούμε να την αποκρυπτογραφήσουμε. Στο ελεύθερο σχέδιο τα παιδιά μιλούν για τον εαυτό τους και τον κόσμο τους. Δεν πρόκειται απλώς για ένα ωραίο παιχνίδι, αλλά είναι ένα μέσο που επιτρέπει στα παιδιά να γνωστοποιήσουν την ύπαρξη τους, να δώσουν διέξοδο στη φαντασία τους και να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους.

Είναι, λοιπόν, σημαντικό να δίνουμε προσοχή σε αυτά τα σημάδια, διότι τα παιδιά δεν γνωρίζουν άλλους τρόπους για να εκφράσουν τη χαρά, τη δυσφορία ή την αγωνία που τους βαραίνει. Το σχέδιο συμπληρώνει τη μη λεκτκή επικοινωνία και επιτρέπει στα παιδιά να εκφραστούν με πιο σαφή τρόπο. Έντονες καταστάσεις, συνειδητές και ασυνείδητες συγκρούσεις, αλλά και ιδιαίτερες συμπεριφορές γίνονται γνωστές μέσω των εικόνων.

Μεταξύ αυτών, τα παιδιά, με το μολύβι και τους μαρκαδόρους, μαθαίνουν τον αρμονικό συντονισμό των κινήσεων και αρχίζουν να οργανώνουν τις ιδέες και τις παρορμήσεις τους και να τις εκφράζουν μέσα σε έναν ορισμένο χώρο.

Τα στοιχεία που παρατηρούμε σε μια ζωγραφιά είναι το κράτημα του μολυβιού (η φυσικότητα ή η προσπάθεια με την οποία το κρατάει στο χέρι), αν χρησιμοποιεί το δεξί ή αριστερό χέρι, η στάση που παίρνει (συχνά τα παιδιά ξαπλώνουν πάνω στο χαρτί ή πλησιάζουν υπερβολικά τα μάτια τους σε αυτό ή άλλες φορές κάθονται στην άκρη της καρέκλας ή στραβά). Οι στάσεις αυτές πρέπει να διορθώνονται αμέσως και με τρυφερότητα, προτού οδηγήσουν σε μαθησιακές δυσκολίες. Επιπλέον, το σημείο εκκίνησης στο χαρτί, (δηλαδή αν ξεκινάει από το κέντρο του χαρτιού ή την άκρη ή αριστερά ή δεξιά), η κάλυψη του χώρου (αν καλύπτει όλο το χαρτί ή όχι και που τα τοποθετεί τα σχέδια (ψηλά στο χαρτί, στο κάτω μέρος κλπ), η κίνηση και η ταχύτητα της μολυβιάς (αν σχεδιάζει αργά ή γρήγορα), η πίεση που ασκεί (έντονη ή απαλή), τα σχήματα (καμπύλες γραμμές, γωνία), την εξέλιξη του σχήματος, τα χρώματα που χρησιμοποιεί. Όλα αυτά, λοιπόν, και πολλά ακόμη είναι αξιόλογο να προσέχουμε, ώστε να παρατηρούμε τα παραπάνω που αναφέραμε και όλα αυτά είναι που οι ειδικοί που ασχολούνται με παιδιά προσέχουν, αξιολογούν και ερμηνεύουν.

Ένα καλό βιβλίο που μπορείτε να ανατρέξετε για να μπορέσετε να προσπαθήσετε να ερμηνεύσετε τις ζωγραφιές των παιδιών είναι της Evi Crotti, Ζωγραφιές, των εκδόσεων Πεδίο. To βιβλίο περιέχει και τρία τεστ (το τεστ του δέντρου, του σπιτιού και της οικογένειας) με πλήρη ερμηνεία.

 

Facebook Twitter Google+ LinkedIn