Δημοσιεύσεις

27/09/2015
Η Ύστατη Ατασθαλία Μου

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΓΑΟΥΤΣΗΣ Συνθέτης-Στιχουργός| Κάποτε με ρώτησαν για την ύστατη ατασθαλία μου. Νομίζω πως ήταν μια στιγμή, που για κάποιον κερατά λόγο, μου΄ρθε και παραποίησα το παρελθόν μου, με κίνδυνο να νομίσουν πως τώρα, είμαι διαφορετικό άτομο απ΄αυτό που ήμουν τότε. Ο χαρακτήρας μας περνά τις ακμές και τις παρακμές του. Νομίζω πως το […]... περισσότερα

22/09/2015
Τι να φορέσω απόψε; Την αυτοπεποίθησή σου!

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΣΑΝΤΑΚΗ Σύμβουλος ψυχ. υγείας, ψυχοθεραπεύτρια| -Καλοκαίρι. Πάλι, ξανά και ξανά. Κουράστηκα. Είμαι 35 χρονών και μισώ το καλοκαίρι. Πέμπτη σήμερα, η καθιερωμένη μέρα της εβδομαδιαίας μας συνάντησης. Η Κατερίνα μπαίνει στο δωμάτιο αυτό που τον τελευταίο καιρό μοιραζόμαστε τον εσωτερικό της κόσμο, τις σκέψεις της και κυρίως τους φόβους της. Έχει περάσει πολλά, έχει […]... περισσότερα

21/09/2015
“Καθε πρωτη των βλεμματων…”

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΓΑΟΥΤΣΗΣ Συνθέτης-Στιχουργός| Κάθε πρώτη των βλεμμάτων συνάντηση, την αντιμετωπίζω με κατανόηση. Ξέρω ότι η Μοίρα αρέσκεται στην αρπαγή ευκαιριών προς επικράτησή της. Επετειακά ο Χρόνος, μια στο τόσο φροντίζει την πραγμάτωση τέτοιων συναντήσεων, βάζοντάς τες σε δοκιμασία αντοχής προς αυτόν, με την προϋπόθεση να περάσουν τον έλεγχο προς καταλληλότητα ανάπτυξης ρομαντισμού,ώστε να […]... περισσότερα

18/09/2015
Η μοίρα, το γραφτό, το ριζικό

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΙΑΝΟΥΔΗΣ Bsc, ψυχοθεραπευτής| Όλοι οι πολιτισμοί του κόσμου, στις θυμοσοφίες και τα λογοτεχνικά τους έργα, έχουν ένα κοινό παρανομαστή. Αυτός ο παρανομαστής, απαντάται σε ηρωικά έπη και ιστορίες αγάπης. Σε κοινωνικές παραβολές, συμβουλές και διδακτικές αλληγορίες και δεν είναι άλλος από την προσπάθεια όλων να ελέγξουν τη μοίρα. Τί είναι, όμως, η […]... περισσότερα

15/09/2015
Έλα να διανύσουμε πληγές,να φτάσουμε στον Έρωτα.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΓΑΟΥΤΣΗΣ Συνθέτης-Στιχουργός| Έλα να πατήσουμε πάνω στο άδοξο,να χτίσουμε δόξα. Έλα να μαζέψουμε προδοσίες,να φτιάξουμε μπουκέτο εμπιστοσύνης. Έλα να γεμίσουμε σύννεφα με δάκρυ,να ποτίσουμε έναν κήπο χαρά. Έλα να διανύσουμε πληγές,να φτάσουμε στον Έρωτα. Έλα να χαϊδέψουμε αγκάθια,να μοιράσουμε ευγνωμοσύνη. Έλα να φιλήσουμε μια σιωπή, να ζωγραφίσουμε δυο χείλη. Έλα να περάσουμε […]... περισσότερα

10/09/2015
Facebook: η δημόσια μητέρα.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΙΑΝΟΥΔΗΣ Bsc, ψυχοθεραπευτής| Ο λόγος που πονάει τόσο πολύ όταν κάποιος νιώθει να απορρίπτεται είναι γιατί πλήττεται η βασικότερη ανάγκη του… Αυτή για αποδοχή. Η ανάγκη αυτή ξεκινά από τον πρώτο κι όλας χρόνο της ζωής του όπου σαν βρέφος ετεροπροσδιορίζεται· καταλαβαίνει, δηλαδή, ποιος είναι, ποια είναι η θέση του μέσα στο […]... περισσότερα

08/09/2015
Το «σύνδρομο του καλού παιδιού»

Τα πρώιμα βιώματα αποστέρησης έχουν για το παιδί δύο επιπτώσεις. Η πρώτη επίπτωση είναι ότι μαθαίνει να παραιτείται πρόωρα, οπότε αναστέλλεται παντού η δυνατότητα του να διεκδικεί. Όποιος όμως δε διεκδικεί και δεν μπορεί να πάρει, δύσκολα μπορεί να αποφύγει το συναίσθημα της ζήλειας, όταν μάλιστα βλέπει τους άλλους να παίρνουν χωρίς ενδοιασμό, αυτό που […]... περισσότερα

08/09/2015
Κρίσεις πανικού

ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΝΝΑ ΝΤΙΖΟΥ Σύμβουλος ψυχικής υγείας-μουσικοθεραπεύτρια| Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από αγχώδεις διαταραχές που σε αρκετές περιπτώσεις εκδηλώνονται με επεισόδια ξαφνικού και έντονου άγχους, τις γνωστές “κρίσεις πανικού”. Οι κρίσεις αυτές μπορεί να οφείλονται σε γενετική προδιάθεση ή σε εμπειρίες που είχε το άτομο τα πρώιμα χρόνια της ζωής του ή ακόμα να είναι αντίδραση […]... περισσότερα

06/09/2015
Εκείνοι οι άνθρωποι

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΛΑΝΤΗΣ ΓΑΟΥΤΣΗΣ Συνθέτης-Στιχουργός|   Οι Άνθρωποι εκ των ανθρώπων, εκείνοι που ξεχωρίζουν σα κόκκινες τουλίπες ανάμεσα σε μαργαριτόμορφο κήπο, εκείνοι που συναγωνίζονται σ΄ομορφιά ολάκερο τον ομορφότερο των κήπων και δεν έχουν τη μέθη ανταγωνισμού ή την αίσθηση διαγωνισμού, ενώ πάντα παρ΄όλ΄αυτά ξεπερνούν σε ομορφιά τόσο, όσο ένα και μόνο λευκό,μικρό,λευκότατο μπουγαρινίου πεταλάκι. Εκείνοι […]... περισσότερα

05/09/2015
Ζηλεύω…

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΙΑΝΟΥΔΗΣ Bsc, ψυχοθεραπευτής| Από τα αρχαιότερα συναισθήματα είναι η ζήλια. Η ζήλια είναι παιδί της βιολογίας καθώς – ενίοτε – μας αναγκάζει να βελτιωθούμε ή να μηχανορραφήσουμε για να επιβιώσουμε αλλά και παιδί της σύγκρισης καθώς τη βιώνουμε όταν οι άνθρωποι συγκρινόμαστε με κάποιον και, στο μυαλό μας, χάνουμε αυτή τη σύγκριση. […]... περισσότερα